Συστήματα Πυρανίχνευσης

Είναι ο πρωταρχικός τους σκοπός. Η έγκαιρη προειδοποίηση επιτρέπει στους ανθρώπους να εγκαταλείψουν με ασφάλεια τον χώρο.

Ο άμεσος εντοπισμός της πυρκαγιάς δίνει τη δυνατότητα για γρήγορη επέμβαση, περιορίζοντας την εξάπλωση της φωτιάς και τις υλικές καταστροφές.

Τα σύγχρονα συστήματα μπορούν να παρέχουν ακριβείς πληροφορίες για την εστία της πυρκαγιάς, καθοδηγώντας τους πυροσβέστες.

Σε πολλά κτίρια (επαγγελματικά, δημόσια, πολυκατοικίες, ξενοδοχεία κ.α.) η εγκατάσταση συστήματος πυρανίχνευσης είναι νομικά υποχρεωτική.

Αυτά είναι πιο σύγχρονα και εξελιγμένα συστήματα. Κάθε συσκευή (ανιχνευτής, κομβίο, σειρήνα) στο σύστημα διαθέτει μια μοναδική "διεύθυνση" (address) και επικοινωνεί ξεχωριστά με τον πίνακα ελέγχου. Όταν ένας ανιχνευτής ενεργοποιηθεί, ο πίνακας όχι μόνο αναγνωρίζει τη ζώνη (αν υπάρχει ομαδοποίηση), αλλά κυρίως ποια ακριβώς συσκευή ενεργοποιήθηκε. Αυτό επιτρέπει τον ακριβή εντοπισμό της εστίας της πυρκαγιάς ή του σημείου που πατήθηκε το κομβίο. Οι πίνακες είναι πιο "έξυπνοι" και μπορούν να παρέχουν περισσότερες πληροφορίες, όπως την κατάσταση κάθε συσκευής (βλάβη, ρύπανση ανιχνευτή κ.α.). Είναι ιδανικά για μεγάλα, σύνθετα κτίρια, πολυώροφα κτίρια και εγκαταστάσεις όπου ο γρήγορος και ακριβής εντοπισμός είναι κρίσιμος. Προσφέρουν μεγαλύτερη ευελιξία στην εγκατάσταση (πιο απλή καλωδίωση) και τη διαχείριση.

Οι πιο συνηθισμένοι. Διακρίνονται περαιτέρω:

Ανιχνευτές Ιονισμού: Ανιχνεύουν αόρατα σωματίδια καπνού, ιδανικοί για γρήγορες, φλεγόμενες πυρκαγιές. (Η χρήση τους περιορίζεται πλέον λόγω ρυθμιστικών θεμάτων).

Οπτικοί (Ή Φωτοηλεκτρικοί): Ανιχνεύουν ορατό καπνό, ιδανικοί για πυρκαγιές που σιγοκαίουν και παράγουν πυκνό καπνό. Είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος.

Αναρροφητικοί (Aspirating Smoke Detectors - ASD): Λαμβάνουν συνεχώς δείγματα αέρα μέσω ενός δικτύου σωληνώσεων και τα αναλύουν για την παρουσία ακόμη και ελάχιστων σωματιδίων καπνού. Είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι και χρησιμοποιούνται σε κρίσιμους χώρους όπως data centers, μουσεία κ.α.

Αντιδρούν σε αύξηση της θερμοκρασίας. Διακρίνονται περαιτέρω:

Σταθερής Θερμοκρασίας: Ενεργοποιούνται όταν η θερμοκρασία στο σημείο του ανιχνευτή φτάσει σε μια προκαθορισμένη τιμή (π.χ. 57°C, 78°C).

Ρυθμού Ανόδου: Ενεργοποιούνται όταν η θερμοκρασία αυξάνεται πολύ γρήγορα (π.χ. >8°C ανά λεπτό), ακόμη και αν η τελική θερμοκρασία παραμένει χαμηλή. Συχνά συνδυάζουν και λειτουργία σταθερής θερμοκρασίας. Είναι κατάλληλοι για χώρους όπου μπορεί να υπάρχουν σκόνη ή υδρατμοί που θα ενεργοποιούσαν ψευδώς ανιχνευτές καπνού (π.χ. κουζίνες, μηχανοστάσια, γκαράζ).

Ανιχνεύουν την ακτινοβολία που εκπέμπει μια φλόγα (υπεριώδη UV ή υπέρυθρη IR ακτινοβολία). Χρησιμοποιούνται σε χώρους όπου αναμένεται η δημιουργία άμεσης φλόγας, όπως βιομηχανικές εγκαταστάσεις, χώροι με εύφλεκτα υλικά, ή σε χώρους με πολύ υψηλές οροφές όπου ο καπνός ή η θερμότητα καθυστερούν να φτάσουν στους ανιχνευτές.